Ik hoop toch zo dat we een goede herfst krijgen dit jaar. Eerlijk gezegd vond ik het de afgelopen jaren wat lafjes. Ik bedoel, zware depressies om drie uur 's nachts terwijl iedereen ligt te pitten? Hevig nostalgische buien midden op de dag in het volle zonlicht? Algehele neerslachtigheid, maar niet in het noorden... Wat is er in godsnaam aan de hand met onze natuur!?
Nee, ik snak verdorie naar een goede herfst. Met een beetje mazzel wordt dit jaar de Akelige Tocht ook nog gereden. Ben benieuwd wie er als eerste zal eindigen in Leiden. Het is toch een beetje de nieuwe volkssport geworden, steeds meer mensen raken er door geboeid.
Met al een miljoen depressieve Nederlanders op de teller stevenen we zo rap af op een joods/christelijk/zwaarmoedige traditie. Tenminste, dat hoop ik. Maar goed, waar maak ik me druk om: het goede weer komt er aan. Dit is namelijk hèt seizoen van de zwartkijkers, ons seizoen.
Volgens de googles is "een goede herfst" echter het minst gewenste jaargetijde. Zelfs "een goede lente" scoort meer. Ik vind dat ergerlijk. Alsof de herfst alleen maar nat en guur is. Alsof alleen uitschieters op de barometer (naar onder of boven) een seizoen kunnen maken. Wij zwartkijkers weten beter!
Het is namelijk niet zo heel erg geheim dat de meeste, zoniet alle goede muziek in de herfst wordt gemaakt. En gewaardeerd. Daar heb ik vooral zin in. Oude nostalgisch muziek of nieuwe nostalgische muziek, maakt niet uit. Of zo'n typische Nirvana/Alice In Chains/Sonic Youth bui. Muziek die ze toen, daar, op piekuur altijd draaiden. Of muziek die we met zijn tweetjes luisterden. Nu kan het weer. Mijn gevoel staat vol open.
Bij het opruimen vanmorgen vond ik een cassette tape die John was vergeten. Bleek een opname van zijn oude thrashmetalbandje John & his Cryptic Slaughterers te zijn. Hij draagt het in de herfst altijd bij zich, dus die zal morgen wel weer op de stoep staan.
audio:
John and his Cryptic Slaughterers - Code of the Beast
dinsdag 18 september 2007
Een goede herfst
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Een herfstkenner. Of eigenlijk ben ik een herfstconnaisseur. Een gehaaide zwartkijker maar geen geoefende ("hij kon net zeuren.."). Ja, het jaargetijde bij uitstek om weer eens lekker de spiegel uit de kast te trekken. Seizoensreflectie. Dat doe ik overigens ieder seizoen. In het nu leven is moeilijk. Ieder opeenvolgend jaar krijgt een mens toch weer de kans in dezelfde omgevingssferen eens terug te denken aan 'vroeger'. Ik denk met name terug aan vorig jaar, maar ook de top 10 seizoensnostalgieën komen nog dikwijls aan bod. 2006 precies een jaar geleden: mijn schoonvader in kritieke toestand in het ziekenhuis. Maar ook: herfst 1997: Romereis met het Gymnasium. En: herfst 2001: de start van mijn opleiding CMV in Leeuwarden - een roerige tijd. Blijft het Grote Gevaar: Wat doe ik nú? Wat brengt déze herfst mij? Met welke muziek moet ik deze herfst invullen - zodat ik volgend jaar bij het beluisteren ervan weer denk aan.. nu? Waarom lijkt het nu nooit het herinneren waard als ik erop let? En waarom lijkt het nu soms weer een oneindig lange reis vol gelukzalige nietsvermoedendheid? Moeder Natuur schenkt ons cycli en in deze spiegels herken ik mezelf en knaagt herkenning voortdurend aan mijn waarneming. Alsof ik nog jaren lang de kans krijg vrede te sluiten met het verleden. Omdat het nu niet altijd volstaat. Zo beschouwd is deze jongen toch maar weer herfstkenner af. Wat zou John doen met gedachten als deze?
BeantwoordenVerwijderenZeEbRaH
Geen idee. Heb hem nog niet gezien. Er zal toch niks aan de hand zijn? Ik zal hem maar eens bellen...
BeantwoordenVerwijderenJaja, hier ben ik. Ik zat even met mijn hoofd in '93. Wat mij betreft nog steeds de mooiste herfst. Hoewel ik me destijds helemaal ondergedompeld had in de deathmetal-scene is er één nummer dat me direct terugbrengt in die tijd: niet schrikken.
BeantwoordenVerwijderenDit nummer stond vanaf 7 augustus tot en met 9 oktober op nummer 1 in de top 40, dus er was geen ontkomen aan. Eén zinsnede daaruit vat het hele gevoel wel samen: "and I'm feeling a little peculiar". Dat precies geformuleerde gevoel hebben andere jaargetijden helaas niet. Hoogstens een sprankje ervan op dat 'herfstig uur van de dag'. En wat dat is..?
Die hele top 40 is trouwens nostalgie. Wie volgt dat nog? Ik zou bij god niet weten wat er de afgelopen jaren op nummer 1 heeft gestaan.