Sterrenteken

Het is weer eens dag, dus zijn er geen sterren te zien. Te horen waren ze al niet, want in de ruimte is geen geluid. Toch heeft men onlangs een mysterieus signaal opgevangen. Ik zat er persoonlijk al weken op te wachten.
Een tijdje geleden betrok Piepke me namelijk bij een nogal apart experiment. Op de piek van een vrij heftige caffeïnetrip vroeg hij me of ik hem een ram voor zijn hoofd wou geven. Had iets te maken met wat hij gezien had in de film Fight Club. Zijn theorie was dat een welgemikte kaakslag van mij hetzelfde effect zou geven als een botsing van twee neutronensterren. Vooral omdat hij er volledig van overtuigd was dat ik niets meer kon zijn dan een hersenspinsel. Ik, John uit Breda, zou slechts een pseudoniem zijn. Een alter ego, gecreëerd door Piepkes onderbewustzijn. Nou, dat hebben we geweten. Ik gaf hem een klap (ik was zelf dronken, het leek erg logisch) en moest de rest van de avond voor verpleger spelen. We beschouwden het verder maar als een mislukt experiment, aangezien Piepke op het moment van impact het bewuste signaal zou gaan vocaliseren. Wat dus niet echt lukte. Hier de transcriptie van de audio-opname:

"Nu! Doe het nu!"
"Ikweethetnietikweethetnietikweethetniet."
"Doe het dan... snel!"
"Ik.."
"John! Nu!!!"
-plets- (klinkt toch anders in de film)
-bonk- (Piepke stort neer)
"Piepke?"

De volgende ochtend is Piepke toch met zijn beurse, maar obsessieve hoofd aan de gang gegaan met deze opname. En ja hoor, na 2143 keer afspelen wist hij een bijgeluid te lokaliseren. Een piepje van vijf milliseconden. En zoals hij voorspelde was dat precies op het moment dat mijn vuist zijn kaak raakte. We hebben het geluid een kleine 25.000 keer vertraagd en...
het resultaat is verbluffend!