Interventie

Terwijl ik mijn rode fiatje voor zijn huis parkeer krijg ik al het gevoel dat er iets niet klopt. De voordeur staat wagenwijd open en de stereo zo te horen voluit. Zonder ze aan te kijken passeer ik enkele nieuwsgierige buurvrouwen en stap Piepkes halletje binnen. De deur trek ik achter me dicht.
Binnen wordt het onheilspellende gevoel sterker. De muziek is oorverdovend, dus daar moest ik eerst maar wat aan doen. Als ik zijn woonkamer betreed stokt mijn adem echter. De chaos is... compleet. De hele vloer is bezaaid met boeken, cd's, kleren en afwas. De muren volgeklad met obscene teksten in de kleur van opgedroogd bloed. En midden in de chaos Piepke. Als een gestroopt konijn ligt hij daar. Dat hij meende iets te moeten schrijven over mijn niet klein uitgevallen derrière, wil nog niet zeggen dat ik het over zijn grotesque gothic-uitdossing moet hebben... maar ik doe het toch. Het ziet er niet uit. Drie dagen drugs gebruiken en niet slapen brengen daar echt geen verbetering in. Iets zegt mij echter dat hij van zijn gebruikelijke mix van cocaïne, valium en rode wijn is afgeweken.
Piepke beweegt, of althans zijn mond opent zich enigszins. Snel zet ik de muziek af. Ik hoor echter nog steeds niets. Van achter uit zijn keel komt alleen een schor piepend geluid. Zijn rechterhand komt wat omhoog en een vinger die het nauwelijks aan kan zich te strekken lijkt naar de keukentafel te wijzen. Op de keukentafel: zes lege glazen en een halfvol glas met een bruinig goedje. Ik ruik er even aan en sla bijna achterover van de geur - sterk spul. Waarschijnlijk te obscuur om illegaal te zijn. Ik gooi het meteen weg. Uit de rochelende en raspende keelklanken kan ik eindelijk enkele woorden opmaken:
"Barman, barman... [onverstaanbaar gerochel] nog ééntje... voor die dame... [rasperig gepiep]... dorst!"

Tuurlijk Piepke. Ik besluit te blijven. Om de zoveel tijd giet ik wat water in zijn mond. Ook veeg ik de uitgelopen make-up van zijn gezicht. Het zal nog wel even duren voor dat zijn pupillen weer hun normale grootte hebben en die schrammen en bulten verdwijnen ook niet zomaar. Voorlopig is de toestand hier stabiel. Ik houd jullie op de hoogte.

John