Hé stuffkikker...(knipoog)

Trouwe lezers van dit weblog hadden al een donkerbruin vermoeden na mijn tienduizendste blog van afgelopen zaterdag. Nu de rest van de wereld het inmiddels ook weet mag het zonder omwegen gezegd worden: Joran van der S. is een enorme blower. Zo kwam het dus dat ik eenvoudig met Joran kon aanpappen. Ja, wat dachten jullie dan? Ik heb simpelweg aannemelijk gemaakt dat ik wel eens een hele grote wietkweker zou kunnen zijn en dan moet je net van der S. hebben. "Goed spul, Piepke! En dat verhandel jij voor één euro per gram?"
Maar goed, na een paar hijsen van de super A++ kwaliteitswiet (die ik zelf natuurlijk zonder problemen wegpaf) kwam er helaas geen zinnig woord meer uit die jongen. Wat wil je, het is geen waarheidsserum ofzo... Nee, kwam ie weer met een verhaal dat ie al jaren contact onderhield met Mohammed B. en Folkert van der G. Want inmiddels had ik ook aannemelijk gemaakt dat ik een internationale terrorist ben, nauwe banden met Afghanistan en Colombia enzo. Dus wat doet zo'n kneiterstonede jongen in aanwezigheid van een topcrimineel dan: liegen, liegen, liegen. Dat ie misschien ook nog wel veertien bejaarden in de zee had gedumpt, bijvoorbeeld. Met behulp van een vriend die een onderzeëer had. En dat allemaal in opdracht van de intergalactische warlord Xenu. Gewoon proberen waar ik onder de indruk van zou raken. En dan had ie alleen nog maar geblowd! Stel je voor dat ie kokajina had gebruikt, wat zou er dan voor wartaal uitkomen?
Nou ja, ik vond hem maar zozo, die Joran. Patserpubertje. Uiteindelijk heb ik iets heel anders met mijn zaterdag gedaan, dus in feite is het allemaal niet echt gebeurd. Of lieg ik nou over het feit dat ik de waarheid sprak? Of spreek ik toch de waarheid dat ik loog?