Het gaat op zich wel. Jammer dat de zon onder is, maar zo nu en dan steekt er een briesje op. Die kou is een genot in duizendvoud, zodra het went. Eigenlijk had ik mijn jasje mee moeten nemen, vooral ook omdat mijn shag daar in zit. Maar goed. Nu sta ik hier al weer te denken over orgastische angst en hoe daar een slaatje uit te slaan...
"trees in the wind! trees in the wind!"
dinsdag 6 mei 2008
Jodie Foster (2)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
BeantwoordenVerwijderenPloi, ploi, ploi..!
Piepkeskoft?
BeantwoordenVerwijderenNet als ik, lijk jij een tijdje "der Welt abhanden gekommen", om het maar fijnzinnig, dus Duits, uit te drukken. Waar jouw flegmatiek uit voortkomt, weet ik natuurlijk niet. Misschien kun je daar zelf in je volgende epistel duidelijkheid over geven. Zelf was ik door ziekte gekluisterd aan de Toverberg. De heilzame rust van dit sanatorium verschafte enkel de genoegens der natuur:
BeantwoordenVerwijderenZie, daar dobberen Fuckje Fuut en haar verloofde. Ze kunnen zo van elkaar’s uiterlijk genieten dat ze daarvoor dagelijks een uren durend erotisch ritueel uitvoeren. Als Hennie Waterhoen geen ruzie maakt met Evert Eend, dan zoekt ze wel luidruchtig ruzie met haar zusjes, want ze duldt niemand in haar buurt. Er zijn nog geen eenden tegen de ramen gevlogen, al valt dat wel te verwachten. Want als Evert, Eduard en Kwak Eend weer met hun drieën achter Evelien aanzitten, zijn ze roekeloos en niets ontziend. Wel irritant dat Sjakie de Sjagrijnige Scholekster dagelijks tegen de ramen aan komt beuken. Behalve als hij mij ziet, dan gaat’ie heel schijnheilig wurmpjes pikken uit het gazon. Freek Vleermuis, die een tijdje de gewoonte had om zo tegen de schemering even langs te komen, heb ik al een tijdje niet meer gezien. Als hij denkt dat hij het ergens anders beter kan krijgen, laat hem dan ook maar oprotten.
Maar wacht, ik zie een schim onder het wateroppervlak van de vijver. Een grote donkere driehoek, minstens zes meter breed. Het is Piepke de Reuzenmanta! Met zijn brede bek zuigt hij de hele fauna van de vijver in één keer naar binnen. Eindelijk, de rust keert weer en ik kan weer wegzakken in mijn delier.
Zo Piepke, nu jij weer! Je kunt het!