"Eindelijk. Was al een poosje niet meer ziek geweest, maar heb nu toch weer eens een weekje ziekteverlof op kunnen nemen. Heerlijk. Helaas ben ik niet aan het betere denkwerk toegekomen. Had gekund, gemiste kans. We hebben het er al niet meer over.
Ondertussen vanmorgen weer met een gloeiend hoofd wakker geworden. Een hete kop zonder koffie. Weet niet precies wat dat inhoudt, maar het zou maar zo kunnen dat er weer eens een goed idee in mijn denkpatroon verstrikt is geraakt. Ik geef het nog een paar weken en als het dan nog niet als snot naar buiten is gekomen, dan zal ik mijn hoofd toch maar even in een bak zout water hangen om de gedachten er uit te laten lopen. Eigenlijk hadden we het er al niet meer over. Ook niet over diarree (laat het komen! laat het komen!) of kots..."
Ik beschouw het allemaal maar als een overgangsritueel. Van man tot stinkdier. Van hunk naar skunk. En dat in één week. Iedereen heeft het erover: het is de wind. Een zure zuidwester ditmaal. Dank, dank, dank voor die stank.
- stukje onder constructie -
Geen opmerkingen:
Een reactie posten