Link?

Of ik aan boord van een ruimteschip vol aliens zou stappen? Nu meteen? Tja. Nou. Poeh. Alleen als het een goeie is...
Vervolgens rijst natuurlijk de vraag wat nou precies een goed ruimteschip is. Het lijkt me in ieder geval niks om de rest van mijn leven ergens in het Delta kwadrant tussen twee uitgedoofde sterren in een Human Containment Chamber (HCC) wat naar de zwarte leegte te staren. Oftewel, ik wil graag een redelijk behouden vaart en een enigszins interessant reisdoel. En eigenlijk wil ik ook wel weer terugkeren voordat ik bejaard ben. Warpdrive is dus een vereiste. Oh, de verhalen die ik zou vertellen...
Hoewel ik nog steeds het beeld voor ogen heb van een blikken gevaarte bestuurd door groene mannetjes met voelsprieten op hun hoofd, weet ik natuurlijk beter dan dat. Ruimteschepen bestaan, maar ze zijn erg klein. Zo klein, dat mijn ego er niet eens in past. Om toch aan boord te kunnen stappen zal dus vooral mijn ego (erg groot orgaan) behandeld moeten worden. Met chemicaliën uiteraard. Dit is overigens een zeer eenvoudig scheikundig proces: men consumeert en men vliegt. Zelfs van een eenvoudig jointje kan ik mijlenver weg raken. Maar dan hebben we het ook over een eenvoudig jointje...
Om echt die reis naar de sterren te kunnen ondernemen zijn wat heftigere middelen nodig. Nou ja, ik kan ze wel allemaal opnoemen, maar daarmee schiet ik nog geen meter de lucht in. Het is toch echt een kwestie van doen, met alle ongemakken die erbij horen. En sommige zijn zelfs ronduit gevaarlijk. Ik moet zeggen, één keer in de HCC is wel genoeg. Hoewel ik het helaas al meerdere malen heb meegemaakt.
Nee, ergens wil ik nog vasthouden aan het romantische ideaal: op een echt piratenschip doorzeilen tot de rand van de wereld. En vanaf daar alle zeilen bijzetten. Draken en monsters wil ik zien, als het even kan. De maan bestaat volledig uit kaas!
Dus niet die asgrauwe constatering dat alles energie is. Dat altijd nu is, dat overal hier is en dat ik alles ben. Dat zuigt nog erger dan een zwart gat.

Was het een reclame, een film? Ik weet het niet meer. In ieder geval stapte ik de Mitra uit met een fles Bacardi in mijn rugzak. Nu ik er weer over nadenk was het trouwens een boek dat mij inspireerde. De hoofdpersoon en zijn sidekick Monday stonden voor de dichte mist die ergens in Zuid-Londen was opgetrokken. Daarachter lonkten de nieuwe werelden. En ook al was Gentle niet van plan om daar nog een keer heen te gaan, de drank maakte hem loom en zorgeloos. Hij nam nog een flinke teug en begon te lopen...

Drie borrels later loop ik ergens in Noord-Leeuwarden. Het regent hard en het waait nog harder... Nu, denk ik. Kom nu maar op met je ruimteschip. Ik ben er helemaal klaar voor. Maar er komt weinig. Zelfs geen superstorm. Behalve natuurlijk heimwee naar het jaar 2364 waarin dat en nog veel meer mogelijk zal zijn.
Ondertussen is het blokje rond. Ik sta weer voor mijn voordeur en staar naar het pakketje met mijn naam er op. Bezorgd door de Zaagmans bv: ook voor al uw internationale leveringen. Het is me wat.

Het zal ongeveer acht weken geleden zijn dat mij het gerucht ter ore kwam dat de opvolger van de paddo al klaar stond. Ja ja, dacht ik. Die kennen we al van Formula 51. Maar goed, via mijn werk voor www.verslavingsz.org heb ik zo mijn ingangen bij het Trimbos Instituut. Na een korte mailwisseling met mijn contactpersoon aldaar bleek er inderdaad iets op de plank te liggen bij de Zaagmans bv: voor als u iets echt snel wilt verschepen.
Hoewel de komende tijd het gewone psychedelische publiek zoet gehouden wordt met ayahuasca en eventueel de zoveelste 2ctb4-1a3pp5t variant, scheen men daar iets nieuws - iets totaal nieuws - te hebben. En ik mocht, als ik echt wou, voor proefkonijn spelen. Ok. Prima. Kom maar op.

Inmiddels staat alles uitgepakt voor mijn neus. Gewoon naast mijn toetsenbord. Drie potjes met blauw poeder, een flesje met een doorzichtige vloeistof, drie stripjes met ieder 23 pillen en een klein waterpijpje. Briefje erbij of ik mijn bevindingen naar de Zaagmans bv wil sturen.
Nou ja, goed. Ondertussen schijt ik dus bagger. Want waar brengt dit goedje me naar toe? Dichter bij mezelf, of voorbij de sterren? Of is dat hetzelfde?

Enfin. Bottoms up!